Podczas przeprowadzania operacji „Absolute Resolve” ciężki śmigłowiec transportowy MH-47G Chinook ze 160th Special Operations Aviation Regiment-Airborne (SOAR-A), podczas podejścia do lądowania w rejonie silnie bronionego kompleksu wojskowego, w którym przebywał Nicolás Maduro, został ostrzelany z broni wielko- i małokalibrowej wenezuelskiej obrony przeciwlotniczej. Maszyna doznała poważnych uszkodzeń newralgicznych punktów płatowca (m.in. jego poszycia w rejonie przeniesienia napędu), pozostając pomimo tego stabilną w locie. Potwierdziła tym samym wysoką odporność konstrukcji MH-47 oraz zasadność posiadania wyspecjalizowanych śmigłowców do zadań specjalnych, mimo współczesnych ukraińskich doświadczeń w zakresie bojowego użycia wiropłatów (pod warunkiem zastosowania odpowiedniej taktyki działania).
Podczas operacji „Absolute Resolve” pilot śmigłowca, będący planistą i zarazem dowódcą misji, został czterokrotnie postrzelony, odnosząc poważne rany. Pomimo znacznej utraty krwi pilot podjął decyzję o dalszym kontynuowaniu zadania zgodnie z mottem 160th SOAR: „Night Stalkers Don’t Quit”. Zdołał bezpiecznie przyziemić maszynę, desantując grupę operatorów Delta Force, dzięki czemu misja pojmania prezydenta Maduro doszła do skutku, kończąc się pełnym sukcesem.
Po wykonaniu desantu uszkodzona maszyna, kontynuując ostrzeliwanie pozycji przeciwnika, udała się w trybie awaryjnym w kierunku okrętu USS Iwo Jima (LHD-7), bezpiecznie lądując na jego pokładzie.
W operacji „Absolute Resolve”, według różnych źródeł, brało udział 4 lub 5 maszyn tego typu.
UH-47 Chinook
W ostatnim kwartale 1956 roku Departament Armii Stanów Zjednoczonych ogłosił zamiar zastąpienia konstrukcji tłokowego śmigłowca Sikorsky CH-37 Mojave nową maszyną wyposażoną w napęd turbinowy o znacznie lepszych parametrach techniczno-taktycznych.
W roku 1957 firma Vertol rozpoczęła prace nad nowym śmigłowcem w układzie wirników tandem oznaczonym jako Vertol Model 107 (V-107). W czerwcu 1958 armia USA przyznała firmie Vertol kontrakt na zakup niewielkiej liczby tych śmigłowców, nadając im oznaczenie YHC-1A.
Polecamy temat: Operacja „Absolute Resolve”. Brawurowa akcja operatorów Delta Force >>
Zgodnie z założeniami taktycznymi YHC-1A mógł wykonać transport maksymalnie dwudziestu w pełni wyposażonych żołnierzy. Po przeprowadzonych testach okazało się że nowa konstrukcja ma za mały udźwig. Po wprowadzeniu licznych modyfikacji poprawiony płatowiec został przyjęty do służby (1962 r.) w korpusie morskim Marines jako znany dziś wszystkim CH-46A Sea Knight.
W toku dalszego postępowania US Army zleciła firmie Veltor skonstruowanie powiększonej odmiany modelu V-107 znaną jako model 114, której nadano oznaczenie HC-1B.
Marcin Kaczmarek
Cały artykuł możesz przeczytać w numerze 1/2026 czasopisma SOF MAG – Special Operations Forces Magazine, który jest do kupienia w naszym sklepie internetowym oraz w sieci sklepów Empik.
