Operatorzy Wojsk Specjalnych jako pierwsza sojusznicza jednostka spoza USA wzięli udział w wymagającym szkoleniu „Deep Strike” na poligonie w niemieckim Hohenfels. Scenariusz ćwiczenia, oparty na doświadczeniach z wojny w Ukrainie, zmusił polskich komandosów do rezygnacji z zaawansowanej elektroniki na rzecz klasycznej nawigacji, maskowania i głębokiej infiltracji.
Szkolenie zostało opracowane przez Dowództwo Operacji Specjalnych USA w Europie (SOCEUR) we współpracy z Dowództwem Operacji Specjalnych NATO (SOFCOM), na którego czele stoi gen. broni Richard Angle. Po wcześniejszych edycjach z udziałem amerykańskiej 10. Grupy Sił Specjalnych (10th SFG), program otwarto dla państw sojuszniczych – Polska jako pierwsza skierowała na nie swój zespół zadaniowy.
Głęboka infiltracja pod presją środków rozpoznania
Zadanie polskich operatorów polegało na skrytym pokonaniu blisko 100 kilometrów trudnego, zalesionego i rolniczego terenu w niesprzyjających warunkach pogodowych. Celem misji było przeniknięcie w głąb ugrupowania przeciwnika i przeprowadzenie uderzenia na priorytetowy cel przy użyciu bezzałogowca jednorazowego rażenia.
Przeczytaj także: Święto morskich komandosów z Gdyni >>
Przez cały czas trwania operacji polscy specjalsi działali pod silną presją ze strony sił OPFOR, w skład których wchodziły pododdziały amerykańskich spadochroniarzy, psy tropiące oraz drony wyposażone w kamery termowizyjne. Aby zminimalizować ryzyko wykrycia, operatorzy drastycznie ograniczyli emisję elektromagnetyczną – zamiast polegać na systemach GPS i zaawansowanej łączności, wrócili do klasycznej nawigacji z wykorzystaniem mapy i busoli oraz rygorystycznego maskowania termicznego.
Wnioski z Ukrainy redefiniują taktykę SOF
Jak podkreślają instruktorzy z Hohenfels, scenariusz ćwiczenia jest „żywym dokumentem”, stale aktualizowanym o lekcje płynące z konfliktu za naszą wschodnią granicą. Nasycenie pola walki środkami obrony przeciwlotniczej, powszechna termowizja oraz roje tanich dronów FPV tworzą na głębokości kilkudziesięciu kilometrów tzw. strefę śmierci, praktycznie wykluczając tradycyjne wsparcie z powietrza czy szybką ewakuację medyczną (MEDEVAC).
W tych warunkach zaawansowana elektronika może stać się dla zespołu rozpoznawczego czynnikiem zdradzającym pozycję. Polscy operatorzy udowodnili jednak, że tradycyjne rzemiosło wojskowe – stanowiące fundament krajowej selekcji i szkolenia bazowego – pozwala skutecznie realizować zadania nawet w środowisku o najwyższym stopniu zagrożenia. Zespół pomyślnie ominął linie przeciwnika i zniszczył symulowany element systemu walki elektronicznej, a wypracowane podczas misji wnioski posłużą teraz do szkolenia kolejnych jednostek specjalnych NATO.
Źródło informacji: NATO | SOFCOM


